Asystowanie przy dużym ekranie

Uwielbiam kino. Fascynuje mnie od dziecka. Już jako mała Agatka lubiłam śledzić postaci na ekranie, a potem je naśladować, odgrywać role. Sama przed lustrem lub z koleżankami z podwórka. 

Ale nie chodzi tylko o oglądanie filmów. Lubię siedzieć w kinie, poczuć jego atmosferę, zapach sali. Czekać na start projektora i rozpoczęcie filmu.

Ponieważ  jestem osobą niesłyszącą, więc nie każdy film mogę obejrzeć i nie do każdego kina pójść. W Poznaniu nie ma stałego miejsca, które specjalizowałoby się w wyświetlaniu filmów dla niesłyszących. Ale Centrum Kultury Zamek organizuje w Kinie Pałacowym cykl „Kino bez barier”. Prezentowane są filmy z napisami, z audiodeskrypcją oraz tłumaczeniem na Polski Język Migowy. W każdy wtorek przed południem i w czwartek wieczorem chętny niestandardowy kinoman może poszukać czegoś interesującego.

Bywam tam regularnie. Czasem sama, czasem z przyjaciółkami, a ostatnio nawet z Anią, moją asystentką z Fundacji Sowelo. Zgadałyśmy się niedawno, że obie lubimy filmy. Więc wybrałyśmy się razem na seans. I planujemy kolejne. 

Niedawno przyjechała do mnie ze swoją mamą  niewidoma przyjaciółka Ela. Pochwaliła się, że też będzie mieć asystentkę z Fundacji Sowelo. Ta wiadomość bardzo mnie ucieszyła. Ela jest nieśmiała i zamknięta w sobie. Rzadko daje się namówić na wyjście z domu. Pomyślałam, że może w końcu uda mi się ją namówić na wypad do kina. W grupie będzie raźniej. 

Zgodnie z przewidywaniami na początku Ela nie chciała się zgodzić i szukała pretekstów, by nie pójść. Jednak kiedy zaczęła się dobrze dogadywać ze swoją asystentką Marzeną wreszcie postanowiła zaryzykować. Poszłyśmy na komedię „100 dni do matury”. I bawiłyśmy się świetnie. Wszystkie cztery. Był czas na śmiech i wzruszenia. 

Nic dziwnego, że inicjatorką zorganizowania następnego wspólnego wieczoru filmowego była właśnie Ela.  Zgrałyśmy już terminy i planujemy się wybrać na film „Chopin, Chopin!”. A ja, oprócz oczekiwań co do samego filmu, po cichu liczę na coś jeszcze. Na to, że udało mi obudzić w Eli kinomaniaczkę.

Przedstawiane treści wyrażają poglądy realizatora projektu i nie muszą odzwierciedlać oficjalnego stanowiska Samorządu Województwa Wielkopolskiego.

Treść powstała w ramach Projektu: „Ty druha we mnie masz!” finansowanego ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych będących w dyspozycji Samorządu Województwa Wielkopolskiego w 2025 roku.

Projekt współfinansowany ze środków ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych będących w dyspozycji Samorządu Województwa Wielkopolskiego w 2025 roku